Vanaf april kunnen in­woners van Olst-Wijhe gebruik maken van Buurtbemiddeling: on­der leiding van twee bemiddelaars proberen samen tot een oplossing te komen voor een soms al lang spelend burenconflict. Gisteren zet­ten politie, gemeente en Salland­Wonen de handtekeningen. Buurtbemiddeling be­tekent niet dat ruzies tussen buren voor de inwoners worden opge­lost.

„Inwoners zijn aan het ver­keerde adres als ze dat denken”, zegt Yolande Donker Duyvis. Zij is projectleider van Buurtbemidde­ling Deventer dat al tien jaar be­staat en zal tevens de Olst-Wijhese versie op poten zetten. Als er een conflict is tussen buren, kunnen die Buurtbemiddeling bel­len. Dan wordt gekeken of het een geschikte zaak is. „Van geluidsover­last tot overhangende takken en hangjeugd. Je kunt het zo gek niet bedenken. Maar we doen geen zware psychiatrische, drugs- en al­coholproblemen en geen conflic­ten tussen burgers en instanties.”

Dan volgt een eerste gesprek, voor­al om te zien of de buren zelf heb­ben geprobeerd het op te lossen. Als een traject wordt begonnen, krijgen beide buren een team van twee bemiddelaars op gesprek. „Want iedereen denkt: ik heb ge­lijk. De bemiddelaars zijn zonder oordeel.” Daarna is het de bedoe­ling dat buren en bemiddelaars met elkaar om tafel gaan om tot een oplossing te komen. „Dat is op neutraal terrein, bijvoorbeeld een wijkcentrum. Afspraken worden op papier gezet en ondertekend en na zes weken is er nazorg. Als men­sen om tafel gaan, wordt 90 pro­cent van de problemen opgelost.

Je ziet dat buren niet meer met el­kaar communiceren, het gaat er­om dat te herstellen.” Buurtbemiddeling kan niet wor­den verplicht, beide buren moeten instemmen. Maar als ze niet wil­len, is het mogelijk coaching aan te bieden. „Hoe kun je met het probleem omgaan? Dat zijn één of twee gesprekken. We willen men­sen niet in de kou laten staan.”

In Deventer begon het tien jaar ge­leden, omdat gemeente, politie, corporatie en andere instanties het toenemende aantal conflicten niet meer aan konden. Bovendien wordt het dan snel een juridisch gevecht, Buurtbemiddeling zorgt dat buren er onderling uitkomen.

Ed Penninks, directeur- bestuurder van SallandWonen, is content met dit project. „Het platteland, de mens verandert ook.” Al signaleert hij in Salland niet direct een toena­me van incidenten. „Mensen zijn wel egoïstischer, minder bereid tot overleg. Dat merken we.” Ook poli­tiechef Henk van Bussel zegt dat er niet echt een toename van inci­denten is. „ De problematiek is an­ders. Het wordt wel iets heftiger.”

Voor de politie is het ook lastig langslepende conflicten op te los­sen, daarvoor ontbreekt tijd en ruimte. „In crisis kunnen wij iets oplossen, ‘de brand er af’. Maar daarna moet nog iets gebeuren.” In 2011 is er een proef met buurtbe­middeling geweest in Olst-Wijhe. Er waren 11 zaken, 8, zijn afge­rond. Daarvan zijn 3 nog in behan­deling en 5 met succes afgerond. Van de drie overige zaken is één van de buren verhuisd en de ande­re 2 wilden niet om tafel. Het pro­ject kost 18.000 euro per jaar, Sal­landWonen en gemeente delen de kosten. In Raalte wordt er over ge­sproken dit in te voeren. Pen­ninks: „Dat zou wenselijk zijn.”

De werving voor vrijwilligers die bemid­delaar willen zijn, is begonnen. Die krij­gen, als ze geschikt zijn, in maart een tweedaagse cursus in Deventer. Wie vrijwilliger wil zijn, kan zich melden via 0570-605385 of info@buurtbemiddelingolstwijhe.nl.

 (bron: de Stentor | Matthijs Oppenhuizen)