Nog dit jaar zal de ge­meente Olst-Wijhe het huidige be­leid omtrent de bijstandsuitkerin­gen en andere voorzieningen die hier mee hebben te maken, tegen het licht houden. Dat is nodig, om­dat het Rijk minder geld beschik­baar zal stellen en meer taken naar de gemeente zal overhevelen.

Het kan een spannende ‘herover­wegingsoperatie’ worden, omdat Olst-Wijhe – zowel de gemeente­raad als burgemeester en wethou­ders – in het verleden al meerdere malen heeft gezegd de mensen met een minimuminkomen zo min mogelijk te willen korten.

Toch heeft Olst-Wijhe net als ande­re gemeenten nu al te kampen met een ‘aanscherping’ van de Wet werk en bijstand ( WWB). Dit wordt opgelegd door het Rijk en de gemeenteraad heeft deze week besloten dat dit ‘strak trek­ken van de teugels’ uiterlijk tot 1 juli 2013 duurt. Om zo te zorgen dat het ook echt een tijdelijke maatregel is. En niet dat het iets wordt als het ‘kwartje van Kok’, be­toogde VVD’er Ralph Kronieger. Waarop PvdA’er Jack Nuissl het niet kon nalaten om te zeggen dat hij op zijn beurt juist hoopt dat het ‘plukken van Rutte’ snel verle­den tijd zal zijn.

De tijdelijke maatregel zorgt er bij­voorbeeld voor dat werkloze jonge­ren ( tot 27 jaar) die zich melden bij het UWV, eerst vier weken zelf moeten zoeken naar een baan. Ze krijgen dan geen uitkering, na die vier weken wordt gecontroleerd of ze goed hebben gezocht. Pas daar­na is het mogelijk een uitkering aan te vragen. Verder krijgen ze geen ‘werkleer-aanbod’ meer. En meerderjarige kinderen die nog thuis wonen, krijgen wat betreft het Rijk ook geen uitkering meer.  Ook Olst-Wijhe kan eigenlijk niet anders dan de tijdelijk strengere re­gels te accepteren. Als de gemeen­te dat niet doet, bestaat de kans dat Olst-Wijhe zelf bepaalde uitke­ringen moet ophoesten omdat het Rijk dat niet meer doet.

Ondanks dit alles probeert Olst-Wijhe nu voorlopig het eigen minimabeleid overeind te houden. Na de heroverwegingsoperatie zal duidelijk zijn wat nog mogelijk is om daarvan te behouden. Nuissl zei dat zijn fractie, zoals al langer, zich sterk maakt voor ‘een ruim­hartig lokaal minimabeleid’. „Maar dat kan alleen als we daartoe in staat worden gesteld.” Waarmee hij aangeeft dat beslissingen van het Rijk mede bepalen hoe ruim­hartig Olst-Wijhe nog kan zijn. Im­mers, minder geld van de landelij­ke overheid beperkt ook de slag­kracht van de gemeente.

Uitgangspunt is en blijft dat Olst-Wijhe niet meer uitgeeft aan sociale zekerheid dan beschikbaar wordt gesteld door het Rijk.

 (bron: de Stentor | Matthijs Oppenhuizen)